إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

  • این مقاله به بررسی زندگی، اندیشه و میراث سیاسی و فکری علی عزت بیگُویچ، از دوران کودکی و تجربهٔ زندان تا رهبری بوسنی در جنگ و مذاکرات صلح دیتون می‌پردازد. نویسنده، اندیشهٔ او را بر پیوند ایمان، آزادی، اخلاق و سیاست استوار می‌داند و بر این باور است که بیگُویچ کوشید اسلام را نه به‌عنوان ابزاری برای کسب قدرت، بلکه به‌مثابه منظومه‌ای اخلاقی و انسانی معرفی کند. در عین حال، مقاله به نقدهای واردشده بر عملکرد سیاسی او، به‌ویژه در مذاکرات دیتون و نسبت میان هویت اسلامی و ملی‌گرایی بوسنیایی، نیز اشاره می‌کند. پرسش محوری آن است که آیا می‌توان از تجربهٔ این رهبر فیلسوف برای بازاندیشی در نسبت میان آرمان‌های اخلاقی و واقعیت‌های سیاست معاصر الهام گرفت؟

    نویسنده:
    دکتر کریم ماجری